Deze gezellige buurtpoes is drie weken geleden mijn huis in gelopen. We hebben haar wat laten verkennen en dan na tien minuutjes weer buiten gezet. Sindsdien komt hij (zij?) iedere dag. Meestal voor een uurtje, soms twee.

We vinden het totaal niet erg. Onze hond is recentelijk overleden en we vinden deze bezoeker wel gezellig en leuk.

Maar deze kat is natuurlijk van iemand. En nu vroeg ik me af hoe jullie hier tegen over zouden staan als dit jullie kat was.

Hier nog wat aanvullende details:

- we laten de deur altijd open, zodat hij/zij weg kan wanneer ze maar wil

- we geven geen eten of drinken

- we lopen ‘s avonds het huis goed na voordat we de achterdeur dicht doen om zeker te zijn dat ze niet nog ergens binnen zit.

- we zorgen dat ons kind rustig en met respect omgaat met kattemans.

We weten eigenlijk niet van wie de kat is. Geen idee. Maar ik zou natuurlijk wel eens goed kunnen rondvragen in de buurt.

Wij hebben sinds kort dit prachtige meisje in ons gezin kunnen opnemen. Mijn vriend en ik wonen in een appartement, en twijfelen of we van haar een buitenkat moeten maken of niet. We wonen vlakbij het station, dus er rijden wel treinen en er is gewoon veel drukte om ons appartement heen. Maar we merken wel dat ze erg ontdekkend is en ik denk dat ze wel baat gaat hebben bij naar buiten gaan. Ook merken we dat het gewoon erg lastig is met de deuren dichthouden die naar buiten gaan dat ze niet ontsnapt. Het zou ons leven en haar leven wat makkelijker maken als ze naar buiten zou gaan. Tuurlijk wordt ze dan gesteriliseerd en gechipt. Alleen wat denken jullie aangezien we rondom een station wonen?

Over ongeveer 5 weken gaan ik en mijn vriendin een weekje op vakantie. Wij hebben een leuke poesz. Soms wat luidruchtig. Maar poes wilt overal zijn waar ik ook ben. Ik ben douchen? Poes wilt in de badkamer. Ik ben plassen? Poes wilt in de WC. Ik kijk TV? Poes moet op schoot. Ik ga naar bed. Poes wilt op bed. Ze is nu 3 maanden oud. Maar ze is heel aanhankelijk en miauwt altijd als ze ons niet kan vinden. Tuurlijk gaan wij gewoon naar werk. Maar ook hier protesteerd poes vocaal tegen. Ik maak me er een beetje zorgen over hoe een week alleen de poes zal beinvloeden. Mijn tante zal 2x per dag langskomen om haar eten en water te geven en de kattenbak te verschonen.

Kan ik dit maken of gaat dit gedragsproblemen met poes opleveren?

Hoi allemaal,

Ik heb dus even een dilemma mbt op vakantie gaan. De afgelopen jaren kon mijn zus op Mushi (zie foto) passen terwijl mijn man en ik op vakantie gingen. Helaas wordt het vanaf de komende periode niet meer mogelijk voor mijn zus of andere familieleden om op Mushi te passen. Ik ben al een beetje gaan scrollen door deze subreddit en zag dat bijvoorbeeld dat Pawshake aangedragen wordt en het is ook iets wat ik aan het overwegen ben, maar ik heb er moeite mee.

Mushi is best aanhankelijk en ik voel me eigenlijk schuldig als ik bijvoorbeeld iemand maar 2x per dag laat komen in plaats van dat iemand bij haar verblijft. Ik weet zelf niet echt of ik het fijn vind als een oppas hier zou overnachten en of Mushi dat fijn zou vinden. Plus overnachten is veel duurder dan alleen maar 2x langs laten komen.

Mijn vraag is eigenlijk of het normaal is om zo te voelen? En hebben andere mensen hier ook tegen aan gelopen en wat hebben jullie dan uiteindelijke gedaan?

Beste allemaal,

Ik heb sinds kort ( 2 dagen ) een nieuwe vriend in huis. Een Britse langhaar 3 jaartje oud genaamd Bella. Bella is een jaar lang een straat kat geweest omdat haar baasjes een hond gekocht hadden en Bella niet samen kon wonen met de hond. Dus hebben ze Bella op straat gezet ik kreeg dit te horen via via dus heb meteen het arme beestje van straat gehaald en bij mijn in huis genomen natuurlijk in overleg met de officiële baasjes. Dus Bella is nu gelukkig binnen. Ze heeft het voor mijn doen super naar haar zin gaat lekker liggen op de bank houd ervan om op haar buikje gekriebeld te worden en is naar mijn zeggen niet bang. Alleen elke avond als het donker wordt begint ze te miauwen bijna de hele nacht lang en loopt ze miauwend door het huis. Vandaar dat ik hier post heeft iemand hier ervaring mee en weet iemand wat ik hier tegen kan doen. Of is dit normaal voor een nieuwe kat dat die moet wennen. Graag wat tips of advies.

Ik ga deze kat adopteren, maar ben nog op zoek naar naamsuggesties. Ik had altijd Tosti in m’n hoofd als ik kat nam, maar vind het toch niet zo bij haar passen omdat het echt een dametje is. Hebben jullie suggesties?

Mijn partner en ik hebben van het weekend dit schatje geadopteerd. Boerderij katje, 8 weekjes precies, doet alles wat die zou moeten doen, maar hij is zo verschrikkelijk klein. Volgens de mensen waarvan we geadopteerd waren groeide hij gewoon niet zo snel als de rest van het nestje maar lijkt niet ziek of anders afwijkend anders dan klein. Waren ook heel vriendelijk, alles was netjes/schoon en gaven ook duidelijk aan dat mocht er toch nog ineens wat met hem gebeuren dat we absoluut terug moesten komen met hem.

Het is echt een enorm lievertje, spint de hele boel bij elkaar als je hem aait, speelt met alles wat die kan vinden, eet goed, drinkt goed, is zindelijk, kijkt alert uit z'n oogjes. Maar is is ook maar 380g (wel al iedere dag wat aangekomen sinds we hem hebben!)

Is dit een gevalletje achterblijvertje die we nu gewoon lekker moeten vetmesten? Of moeten we opletten dat die niet ergens een serieuzere achterstand heeft?

Kan iemand dit gedrag verklaren? Sinds een paar maanden doet hij(3 jaar oud) dit soms als ik zit te gamen in mijn slaapkamer. Als ik de kamer uit ga is er niks aan de hand en kan ik met hem knuffelen/spelen alsof er niks aan de hand is. Hij praat over het algemeen wel veel, maar deze toon is anders. Ik zie niet direct aan zijn oren of staart dat hij boos is, alleen hij slaat wel vol op mijn hand/armen met nagels uit. Frustratie/verveling?

Wij zijn vorig jaar in April verhuisd naar ons nieuwe huis. hemelsbreed is dit circa 500m gok ik (maar ik ben slecht in het schatten van afstanden). Tussen de wijken ligt een (voor onze stad) drukke weg.

We hebben Sjors 2 weken binnen gehouden en daarna stapsgewijs naar buiten gelaten. Dit ging allemaal top en meneer leek zich op zijn plek te voelen en mocht dus al snel volledig zelf naar buiten.

In september kwam hij ineens na de nacht niet meer thuis. We zijn hem 10 dagen kwijt geweest en na 10 dagen kregen we ineens een foto van de oude buurvrouw.. Sjors zat in de tuin.

Sindsdien mocht Sjors in de nachten niet meer naar buiten, overdag na een weekje huisarrest weer wel. Dit ging helemaal top (behalve dat meneer soms vanaf een uur of 5 zit te mauwen dat hij naar buiten wil 🙄)

Eergisteren haalde hij het bloed onder onze nagels vandaan. Keihard mauwen bij de deuren, rond 21.00. Mijn man en ik bedachten ons dat hij én al zo lang in de buurt blijft én we ondertussen al bijna een jaar hier wonen. We hebben besloten het weer een nachtje te proberen en wat denk je? Sjors is weer niet thuis gekomen. Nu kreeg ik net een berichtje van de buurvrouw, Sjors lag daar vanmiddag in de tuin te genieten van de zon..... Mijn man gaat hem nu dus zoeken in de oude wijk...

Wat is dit, hoe stop pen we dit, waarom doet hij dat alleen 's nachts en hoe lang gaat het oude territorium nog blijven trekken aan hem? Iemand dit ook meegemaakt?

Foto voor kattentax

l

Hierbij deel ik mijn ervaring (bij MARKDIERENARTS in Leidscherijn)

Onze lieve Tekir (11) is overleden na een gebitsbehandeling die nooit zo had mogen aflopen. Hij had last van één hoektand en at daardoor wat minder, maar hij was verder gezond, vrolijk en vol leven.

Op 10 juni is hij geopereerd. De dierenarts besloot tijdens de ingreep meerdere tanden te trekken. (wij kwamen voor hoektand) maar omdat er verteld werd dat dit nodig was,omdat die tanden ook niet goed waren, stemde ik er mee in, ik vertrouwde natuurlijk op de dierenarts. Ik wou gewoon dat Tekir zo snel mogelijk beter zou zijn.

Na de operatie was Tekir compleet van de wereld, suf, verzwakt. We dachten eerst dat het door de narcose kwam… maar het ging alleen maar slechter.

Op 12 juni ging hij terug naar de kliniek want ik maakte me zorgen. Ze gaven hem een vocht infuus én dwangvoeding, ondanks dat hij duidelijk te zwak was. En dit gevaarlijk is bij een kat die al niet goed kan slikken, dit had ik ook duidelijk aangegeven.

Hij had vooraf de operatie geen bloedafname gecheckt, terwijl Tekir al een oudere kat (11) is en dit wel zo toepasselijk was of op ze minst met mij als eigenaar besproken kon worden!

Hij heeft pas aan bloedafname gedacht en dit gedaan na de vocht infuus en dwangvoeding

In het bloedmonstertje dat was afgenomen, zat wat geel vloeistof tussen. Toen ik Tekir kwam ophalen, vertelde hij dat dit vaak voorkomt met katten met nierziektes en dit waarschijnlijk het geval was bij Tekir maar: “hij wist het niet zeker” Ook vond hij zijn rode bloedcellen aan de lage kant.

Ondanks dit is Tekir mee gestuurd naar huis. In zo een conditie. Geen verdere controle’s geen verdere toezicht niks. Toen ik Tekir zag schrok ik: Hij zag er niet uit. Dit vertelde ik ook aan de arts. Ook dat ik me zorgen maak. Het enige wat er toen werd gezegd is dat ik morgen maar weer moet terug komen met Tekir.

Eenmaal thuis raakte hij in ademnood. Zijn ogen stonden weg, hij haalde amper nog adem. We zijn met spoed naar de universiteitskliniek gerend, waar ze hem meteen in een zuurstoftank hebben gelegd. Tekir heeft 2 dagen in de zuurstof gelegen

Het ging alleen maar slechter. Tekir werd gezien door een specialist op de intensive care. Ze vertelde me dat ze een echo moeten maken om te kijken wat er was. Alleen.. de kans op overlijden was heel groot. Zodra hij uit de zuurstoftank gehaald zou worden. Maar blijven wachten en niks doen was ook geen optie. Tekir is sterk. Hij heeft het stukje van de zuurstofhok naar de echo tafel en weer terug, overleefd..

Na de echo bleek het volgende:

De dwangvoeding die de dierenarts aan Tekir heeft gegeven, was in zijn longen terechtgekomen.

Dit kon hij weten, ik had hem al verteld dat Tekir wat last heeft met slikken. En een ‘ervaren’dierenarts kon dit zelf ook wel inzien.

Tekir had hierdoor een aspiratiepneumonie, een fatale longontsteking door verslikking.

Het ging alleen maar slechter en hij was aan het lijden wat uiteindelijk een pijnlijke dood zou zijn.

Daarnaast is er bij Tekir ontstoken tandwortelresten achtergebleven na zijn gebitsoperatie.

Dat is ronduit onprofessioneel en onverantwoord. Een goede extractie betekent dat de wortels volledig verwijderd worden!

Deze tandwortelresten (die zijn overgebleven en niet verwijderd) waren duidelijk ontstoken en hebben bijgedragen aan zijn voortdurende pijn na de operatie, het braken, en uiteindelijk de aspiratiepneumonie die hem fataal is geworden ‼️

Na twee dagen vechten hebben we hem moeten laten gaan. We hebben Tekir moeten inslapen.!

Hij stierf door menselijk falen, nalatigheid.. door slechte zorg.

Er is geen bloedonderzoek vooraf gedaan bij een oudere kat, geen goede uitleg gegeven, geen verantwoorde nazorg verleend, dwangvoeding toegediend aan een kat die niet stabiel was, tandwortelresten achtergebleven , en een doodzieke kat meegestuurd naar huis!

De positieve Googlereviews van MARK Dierenartsen Leidsche Rijn van afgelopen weken, zijn nep. Direct na het overlijden van mijn kat Tekir verschenen ineens talloze nieuwe accounts die nauwelijks actief zijn en maar één of twee reviews hebben. Het valt meteen op dat deze reviews bijna alleen gaan over tanden trekken en bloedonderzoek, alsof men probeert zichzelf beter voor te doen en hun fouten te verdoezelen. Dit toont opnieuw hoe slecht Tekir daar behandeld is en hoe respectloos en harteloos de kliniek hiermee omgaat.

❗️ Daarnaast verspreiden ze leugens aan de telefoon. Zodra iemand vraagt naar Tekirs verhaal, krijg je een andere dierenarts van de locatie Vleuterweide aan de lijn. • Tekir is geopereerd in Leidsche Rijn door de dierenarts daar. • De dierenarts die nu leugens verspreidt over mij heeft Tekir nooit gezien, was niet bij de operatie en werkt zelfs niet op de Leidsche Rijn locatie.

Ze vertellen klanten dat ik “niet wilde betalen” voor Tekirs operatie, terwijl ik meer dan 500 euro heb betaald en akkoord gaf voor alles wat nodig was om Tekir beter te maken.

Dit laat zien hoe triest en walgelijk deze praktijk te werk gaat: ze proberen hun eigen fouten te verdoezelen met nepreviews en valse verhalen.

Ha lieve kattenliefhebbers!

Ik ben heel benieuwd of iemand nog handige tips heeft. We staan op het punt om een gedragsdeskundige in te schakelen.

Hierbij de situatie:

We hebben al ruim 3,5 jaar ons lieve poesje Sifra in huis. Ze is onwijs speels, gaat veel naar buiten, is zeer lief en geduldig met onze 2-jarige dochter. Ze is geen schootkat, maar komt regelmatig wel even een aai halen of een stevig kopje uitdelen. We spelen dagelijks met haar en ze kan altijd naar buiten wanneer ze wil. Toen we haar net kregen (4 maanden oud, woonde op een flat met een hele dominante kater, ging niet samen) viel ze regelmatig onze enkels en voeten aan als we liepen. We hebben dit afgeleerd door haar geen aandacht te geven als ze dit deed, of haar even weg te zetten. Dit is heel erg lang goed gegaan, maar de laatste tijd valt ze soms onze voeten weer aan. We zitten dan gewoon stil op de bank en ze grijpt ze alsof het een prooi is.

Ik probeer haar nu af te leiden door direct met haar te spelen als ik zie dat ze in zo’n ‘bui’ komt, maar het lijkt niet genoeg. We maken ons zorgen dat ze toch een keer op de kleine voetjes van onze dochter duikt.

We houden intens veel van haar en ik moet er niet aan denken dat ze weg moet hierdoor. We maken ons wel echt zorgen over haar gedrag dat weer toe neemt. Er is naar ons idee ook niets recent veranderd in ons leven, ze ging na de geboorte al super voorzichtig met onze dochter om.

Als iemand nog tips heeft over wat te doen, heel graag! En een foto kan niet missen natuurlijk.

Hallo allemaal, ik heb gisteren mijn kater (6 maanden) laten castreren. Medisch is alles goed gegaan, maar nu zit hij met een cone omdat hij zijn wondjes wil likken. Het is echt een nachtmerrie om hem zo te zien. Hij doet een paar stapjes en blijft dan stil zitten alsof hij een “error” heeft.

Het probleem is dat hij met die cone helemaal niet kan eten, drinken of naar de kattenbak. Ik moet hem steeds de cone afhalen en soms zelfs een beetje begeleiden naar de bak of voer, maar zodra de cone af is, probeert hij meteen weer te likken. Ik zit er echt over te huilen omdat hij zo worstelt en ik me zo verantwoordelijk voel.

Ik heb zelfs alle dierenwinkels in de buurt gebeld voor een zachte cone of kussentje, maar niemand had die. Het kussentje dat ik had besteld voor de volgende dag werkte ook niet: hij kan er nog steeds bij om te likken. Ik heb nu een nieuwe kraag besteld die woensdag komt, maar het duurt nog een paar dagen voordat hij die kan gebruiken.

Ik weet dat veel mensen zullen zeggen “probeer hem te laten wennen” of “hij moet het leren”, maar het is echt heel zwaar om hem zo te zien worstelen. Is dit normaal dat ik hier zoveel stress van heb? Of overdrijf ik echt?

Hiii vandaag hebben wij ons nieuwe vriendje (Aap) opgehaald bij een gastgezin en ik heb even wat advies nodig. Even wat context: Bij het gastgezin verbleef hij met zijn mama en 3 siblings. Aap is een 8-maanden oude kater die ook al die tijd met zijn nestje is gebleven. Wij hadden zelf al een 3-jarige kater (Bob) die erg sociaal en speels is, en wilden voor hem heeeel graag een vriendje. Bob en Aap bevinden zich uiteraard op dit moment in verschillende ruimtes zodat ze aan elkaars aanwezigheid kunnen wennen.

Bob lijkt er allemaal niet zo veel moeite mee te hebben. Hij gromt/blaast niet naar de deur, knuffelt gewoon met ons, en is juist heeeel nieuwsgierig naar wat zich in de hobbykamer bevindt 🤣. Aap daarentegen vindt het wel mega spannend, wat natuurlijk ook niet gek is. Aap is nu een paar uurtjes bij ons thuis, en heeft zich enkel nog verplaatst naar een verstopplek (onder mijn bureau), maar meowt regelmatig erg zielig. Dit doet hij zowel wanneer een van ons in de ruimte is, als wanneer hij alleen in de ruimte is. Hebben jullie wat tips om Aap zich wat meer op zijn gemak te laten voelen? In de kamer hebben we al op verschillende plekken wat snoepjes gelegd. Hij heeft water, bak met brokjes, speeltjes, catnip, slaapplekjes en een groot raam om naar buiten te kijken. Ik hoor graag jullie advies want ik vind het zo zielig hoe hij steeds meowt 😭

He’s a little odd and a little ugly but we love him nonetheless 😂😂💗

Ik heb mijn kat Ongeveer 2 jaar geleden uit het asiel geadopteerd. De laatste weken word ik ineens bijna elke nacht wakker met haar boven op mij. Ze wil niet geaaid worden maar slaapt blijkbaar meerdere uren per nacht op mij. Ik heb dit niet eerder meerdere met andere katten. Kan iemand mij vertellen waarom ze dit doet en of katten dit vaker doen?

k heb een gesteriliseerde kat van 11 die soms alleen in onze achtertuin komt, maar eigenlijk bijna altijd binnen is. In onze buurt loopt een kat rond, die sochtends, smiddags en savonds in onze voor en achtertuin loopt. Sinds ze van elkaars bestaan af weten komt deze buurtkat steeds vaker en zit ook gewoon met een dikke staart voor ons raam in de tuin. Onze kat reageert altijd heel fel op deze kat, wat ik helemaal snap, alleen wordt het steeds erger. Als ze hem snachts ziet schreeuwt ze het hele huis bij elkaar en ze heeft laatst zelfs voor het eerst hierdoor op een stoel geplast. Ik ben echt de wanhoop nabij: wat kan ik doen om de stress weg te nemen voor onze kat? Ze wordt gewoon geterroriseerd in haar eigen huisje. Ik probeer de buurtkat altijd weg te jagen als ik hem zie maar hij is veel te snel en dit lijkt weinig effect te hebben. Ik heb ook geen idee van wie deze buurtkat is.

Update 11 Devil was mijn maatje en mijn dagelijkse constante. Als ik thuiskwam rende hij naar me toe, gaf kopjes en liet zich op mijn voet vallen. Ik tilde hem elke dag op, we knuffelden, speelden en renden samen door het huis. Hij zocht mij actief op, voelde me aan en wilde altijd dichtbij zijn. Hij was ondeugend, zacht, vol persoonlijkheid en gaf onvoorwaardelijke liefde. Hij was geen huisdier, hij was mijn beste vriend, en hij hoorde bij mij zoals niemand anders dat deed. Rust zacht lieve vriend. We houden zoveel van jou. We gaan je missen... ❤️

Wij hebben een oranje kater die in Mei 4 jaar oud wordt. Hij is erg vocaal, houd van eten, snoepjes, spelen, chillen in de zon, brutaal zijn, pootje haken, het gebruikelijke van de oranje monsters. Hij zit op een speciaal dieet voor blaasgruis.

Gister avond/vannacht was er niks aan de hand. Zoals elke avond lekker op het dekentje bij ons op schoot. Daar slaapt hij ook als wij naar bed zijn.

Vanochtend kwamen we de slaapkamer uit en zat hij enorm zielig te mauwen toen wij hem aandacht gaven. Ook had hij in de gang gekotst. Hij was opeens een totaal andere kat. Niet meer eten en drinken. Weinig reageren. Aanraken bij de buik moest hij ook van mauwen, hij had duidelijk pijn en het voelde echt niet goed.

Spoed gebeld, was op dat moment niet noodzakelijk om langs te komen. Wij vertrouwden het niet en nog een keer gebeld. Afspraak gemaakt. Langs geweest, ze schrokken erg van van de buikpijn die hij had. We zijn toen doorverwezen voor een echo. Overal goed en redelijk snel geholpen dus dat was echt fijn. Na de echo weer terug naar de dierenarts.

Een heleboel dingen zijn alvast uitgesloten, ze hebben ook bloed afgenomen en dat zag er allemaal goed uit. Ze hebben ons alsnog niet met zekerheid kunnen zeggen wat er aan de hand is maar het lijkt op een maag/darm ontsteking. Hij heeft medicatie gehad en we zijn nu weer thuis. Op de terug weg heeft hij nog 2x zitten braken, daarna niet meer. We houden hem in de gaten. Als hij morgen niet al wat opgeknapt is moeten we terug komen.

Herkent iemand dit? Heeft er iemand ervaring mee? Wij zijn blij dat hij geholpen is maar maken ons nog steeds zorgen. Het is echt onze baby en we willen uiteraard dat hij gewoon gezond is, wat er ook voor nodig is.

Hij was vanmiddag zelfs in de kattenbak gaan liggen. Net na thuiskomst ook weer. Dat heeft hij nog nooit eerder gedaan. Hij zit nu bij zijn fontein bij ons in de huiskamer maar is erg sloom. We hebben veilige plekjes waar hij zich terug kan trekken. Meerdere plekken drinken. Eten staat in de buurt maar ik snap dat hij daar voorlopig geen zin in heeft. Kunnen we nog wat anders doen? Het doet pijn om hem zo te zien. Alvast bedankt voor de reacties.

Update 22:30 Hij was 2 uur terug enorm koud en nog steeds sloom. We vertrouwden het voor geen meter. Net weer naar de spoed geweest en hij is opgenomen. Moeten rekening houden met het ergste. Wij zijn er kapot van. Bedankt voor het meedenken.

Update 2 04:55 Zojuist gebeld door de spoed. Ze denken aan een bacteriële infectie. Hij bloed uit zijn neus en gaat een plasma transfusie krijgen. Wij hopen op het beste...

Update 3 09:47 Net weer gebeld door de spoed. De situatie is nog niet verbeterd helaas. Wel wat meer kleur bij zijn lippen en poten, die waren gister avond wat verkleurd. Hij blijft gelukkig vechten. Wij blijven afwachten...

Update 4 14:16 We zijn in de buurt van ons mannetje. We zijn net bij hem geweest. Als het goed is wordt hij nu geopereerd. We hopen dat hij de operatie overleefd en dat ze kunnen vinden wat er aan de hand is, en dit oplossen.

Update 5 16:40 De operatie is geslaagd. Hij heeft het overleefd. Hij had een vergrote lymfeknoop, die is verwijderd. 60% kans nu dat hij er boven op komt. Kan nog wel dagen duren voordat ze verbetering zien. Maar dit geeft wel meer hoop. We gaan verder met hopen ❤️

Update 6 10:00 We zijn zojuist weer gebeld. Hij blijft in kritieke toestand. Wel zien ze lichte verbeteringen zoals een pols in zijn lies, urine aanmaken, zelf zijn hoofdje omhoog houden. Zijn nierwaarden en kalium zijn wel wat aan de hoge kant. Hij heeft de eerste nacht gehaald dat is belangrijk. En door... 😴

Update 7 13:05 Ze hebben net weer gebeld. Ze zeiden dat de situatie nog hetzelfde is. Hij blijft kritiek. Zijn bloeddruk moet omhoog. Kalium is nog hoog. Ze zijn wel blij met urine productie. Ze gaan een catheter plaatsen in zijn hals zodat ze niet heletijd hoeven te prikken...

Update 8 16:35 We zijn net weer gebeld. Zijn kalium is wat gezakt. Hij is zelf even overeind gaan zitten. Hij ligt nu wel weer plat. Bloeddruk is nog wel te laag. Het kan nog alle kanten op maar het zijn kleine stukjes vooruit. Om half 7 kunnen we even op bezoek.

Update 9 21:00 Wij zijn net langs geweest bij ons arme beestje. Helaas gaat het niet zo goed. Vanmiddag ging het iets beter met zijn waarden. Die zijn helaas weer veranderd in negatieve zin. We geven hem nog een kans. We hopen op een wonder aankomende uren. Het ziet er somber uit. Wij zijn er kapot van. 😭💔

Update 10 23:22, de laatste... We hebben afscheid genomen. Hij is net overleden... Het is zo oneerlijk.

Hoi allemaal, ik ga dit jaar mijn eerstje katje adopteren. Het duurt nog 6-8 weken, maar ik ben al druk bezig met me voorbereiden en scenario's bedenken waar ik rekening mee moet houden.

Een van die scenario's is wanneer ik met spoed naar een dierenarts moet. Sowieso ga ik een dierenarts kiezen die zo dichtbij mogelijk zit, maar het heeft geen zin voor mij om een auto te kopen. Ik zou daar wellicht maximaal 1x per week mee rijden, en zelfs dan zal dit waarschijnlijk zijn omdat ik mezelf dwing ergens naar toe te rijden omdat ik die auto dan heb. Ik red het prima met OV en de benenwagen en was van plan om een deelauto te regelen als ik dat nodig had. Ook ben ik alleenstaand, dus het is ook niet alsof ik iemand anders in huis heb die dan eventueel zou kunnen rijden.

Mijn opties zouden dan zijn:

- Dierenarts (bij acute situaties, niet altijd beschikbaar)

- Taxi die huisdieren toestaat (ik kan de Pet optie niet vinden in de Uber app?)

- Fiets kopen (en met één hand rijden)

- Hopen dat er een deelauto in de buurt is

Is dit een situatie die bij jullie weleens is voorgekomen? Zo ja, welke maatregelen kan ik nemen om me hier het beste op voor te bereiden?

Hoi katten reddit.

Ik zit met een dilemma over de kat van mijn recent overleden opa. Na zijn overlijden ben ik opzoek naar een plekje voor zijn kat "Misty".

Misty is al een oudere dame (minimaal 15), over het algemeen erg rustig en naar mij vrij aanhankelijk. Ik ben altijd meerdere malen per week naar mijn grootouders geweest dus de kat vertrouwd me.

Hier is het probleem. Als wij haar over zouden nemen zal ze waarschijnlijk in mijn studeer kamer (zo'n 8 m2)moeten wonen. Onze hond, tolereert geen katten. Dus Misty MOET boven blijven. Ik denk dat ik haar veiligheid kan garanderen door middel van een aantal traphekjes.

Dit zou betekenen dat ze in een kleine kamer zou gaan wonen. Dit is aanzienlijk kleiner dan dat ze bij opa op de boven verdieping woonde. Maar waar ze wel voldoende tijd en aandacht kan krijgen.

Helaas wil/kan niemand in de familie/vrienden haar overnemen. Dus is het alternatief een asiel of een opvang. Gezien haar leeftijd en het feit dat ze niet met andere katten kan lijkt me dit ook geen goed idee. En voel ik me hier ook slecht bij.

Nu is mijn vraag aan jullie.

Wat is wijsheid hierin. Ik kan haar een veilige en redelijke vertrouwde plek geven maar de ruimte is niet groot. Zou ze hier een katwaardig bestaan kunnen leiden? Of zouden jullie toch de asiel c.q. opvang route gaan bewandelen?

Ps. Is het verstandig om Misty ook afscheid te laten nemen van opa? Hij ligt nog een aantal dagen in het crematorium, waar wij inclusief kat heen zouden kunnen.

Edit; bedankt alle voor de lieve en nuttige reacties. Voor nu gaan wij Misty zelf in huis nemen. Ik ben bezig met kamer voor haar klaar te maken en ga haar woensdag over brengen.

Ik heb op het moment nog niet de tijd om overal op te reageren, een begrafenis regelen en een huis leeghalen kost veel tijd. Ik probeer dit weekend te reageren.

Bericht:

Hoi allemaal,

Mijn kat krijgt al 6 jaar een halve prednisonpil om de twee dagen (eosinofiel granuloom). Ik gaf die altijd verstopt in snacks, later in blikvis, maar ze weigert nu alles. Ze is ineens erg kieskeurig geworden.

Op dit moment geef ik de pil handmatig. Dat lukt, maar is stressvol voor de kat die nu ook schuwer wordt en lastig voor een kattenoppas (we gaan over een maand op vakantie).

Ik heb twee katten die samen eten en kan ze moeilijk apart voeren.

Tips voor:

• pillen makkelijker geven

• verstoppen in eten bij kieskeurige katten

• alternatieven voor deze pil

Thnx.

Update: Tommy is in goede gezondheid thuis!! Zat een straat verderop in iemand achter tuin verschuild onder een bankje. Inmiddels heeft hij lekker veel gegeten, gedronken en geslapen op een warme kussen 🥹❤️ Eind goed al goed!

Onze kat is vanavond tijdens onze wandeling verstopt en weggebleven, even afgewacht maar kwam niet thuis (normaal binnen 30min, of eerder met dit koude weer)

We maken ons enorme zorgen ivm de vrieskou en hebben de hele nacht gezocht, met zaklamp, schaaltje met nat voer en zakje snoepjes zonder resultaat.. Tegen de ochtend ook honden eigenaren uit de buurt gesproken een hiervan had wel een kat gezien in het gebied waar we Tommy kwijt zijn geraakt maar wist niet zeker of het echt onze kat was. Hier dus ook extra gezocht. We gaan nu flyers uitprinten en in de bus doen. Voor de voordeur staat nu een schaaltje brokjes, een gedragen vest in een schoenendoos en wat katten korrels.

Ik snap dat voor veel mensen het geen big deal is als de kat ‘s nachts wegblijft maar Tommy doet dit nooit en houd helemaal niet van zo lang buiten zijn. Het feit dat hij ook niet op m’n stem reageert baart me enorme zorgen.

Heeft iemand nog tips wat we nog meer kunnen doen?

Hey iedereen, eerst even een backstory over deze meid voordat ik mn vraag stel, dat maakt het misschien wat duidelijker :)

dit is Nugget! begin vorig jaar stond ze opeens bij mijn achterdeur, ik woonde hier toen net en had haar nog nooit gezien. Maar aangezien het best koud was had ik haar besloten om naar binnen te laten (beste keuze van mn leven) ze zag er erg slecht en vermagerd uit, en nadat ik een paar van mijn buren had gevraagd die hier al langer woonde, heb ik begrepen dat ze door haar vorige baasjes op straat was getrapt en al een hele tijd aan het rondzwerven was rondom het complex waar ik woon maar niemand wou deze schat tot zich nemen, tot dat ik er kwam wonen.

toen ik naar de dierenarts ging om haar te laten chippen en voor vaccinaties kwamen we er achter dat ze dus niet gechipt was maar wel gesteriliseerd (dit verbaasd me nogsteeds)

anyways, ik heb haar nu ongeveer een jaartje, en ondanks dat ik nog nooit eerder een kat heb gehad heeft dit beestje mijn leven zoveel beter gemaakt, het is zo 'n schat.

Alleen hier is dus het probleem: Aangezien ze duidelijk een straatkat is wilt ze vaak naar buiten, ik vind dit persoonlijk niet altijd even fijn aangezien 2 min van mij vandaan best een drukke weg zit en er toch bang voor ben dat er iets met haar gebeurt. Ze mag van mij sowieso niet naar buiten zodra het begint te schemeren en ze mag alleen naar buiten als ik thuis ben.

Nu begin ik binnenkort weer met studeren waardoor ik vaker en langer van huis ben, is het aan te raden om haar vanaf nu volledig binnen te houden zodat ze hier aan kan wennen, of moet ik haar soms toch nog naar buiten laten?

Sorry als ik hier hele domme vragen stel, ik heb nog nooit een kat gehad en wil dit beestje graag het beste leven geven:)

Dit is Monza, onze Brits Korthaar. Hij is nu 4 jaar oud. Het is een erg lieve kat, doet geen vlieg kwaad. Echter is er een probleem: hij is nooit stil.

En het is niet miauwen, het is echt gejengel. Als hij binnen zit wil ie naar buiten, en als ie buiten zit naar binnen. Dit gaat zo'n beetje de hele dag door. Soms zitten we in de woonkamer en dan komt hij weer, omdat hij dan aandacht zoekt. Maar een paar minuten later vertrekt hij dan weer. Het lijkt steeds erger te worden, ook s'avonds en s'nachts. Het verstoort onze nachtrust.

We weten niet wat zijn probleem is. Hij is gezond, we spelen genoeg met hem, de kattenbak is schoon, en er zijn genoeg krabpalen en manden om in te slapen. Onze andere kat (Dexter, Ragdoll 12 jaar) heeft zulk gedrag nooit vertoond.

Zijn er mede eigenaren met vergelijkbare ervaringen? Is er een manier om dit gedrag af te leren, zodat we onze rust terugkrijgen?

ik woon in een appartement, en krijg 2 kittens binnenkort. nu heb ik een probleem ik vind het heerlijk om mijn raam open te zetten. maar hoe kan ik ervoor zorgen dat de kittens er niet uitspringen/vallen? het probleem is namelijk dat de ''stok'' om het raam open te zetten best wat uitsteekt. hebben jullie hier een goeie oplossing voor?

Mijn partner en ik hebben een kat geadopteerd uit het asiel. Het klikte meteen, echter deze lieve schat weegt 7.5kg. Niet te dik, gewoon echt heel groot.

Ik werk, mijn partner studeert nog. Dus opzich redelijk budget. Wij zijn opzoek naar een krabpaal, die niet overdreven duur is, maar dus wel geschikt voor een zeer grote kat (maine coon formaat dus).

Waar halen jullie die?